De standaardvraag die we al heel vaak gesteld hebben! Dan zie je vaak een diepe denkrimpel. Het is echt heel moeilijk voor veel jongeren om dat te verwoorden. Veel jongeren in de jeugdzorg kampen met een hechtingsstoornis. Vaak komt dat, omdat ouders of naasten er niet altijd voor ze zijn geweest. Dat maakt dat ze mensen moeilijk kunnen vertrouwen. Zich niet aan anderen kunnen hechten. Vaak ging daar een jarenlange strijd aan vooraf – met de mensen waar ze een emotionele verbintenis mee hebben. Dat levert geregeld de nodige agressie, frustratie en emotie op. Maar dat betekent iets. Daar kun je iets mee. Samen geven we dat verder handen en voeten. Lang niet altijd makkelijk. Bedenk dat er onder onze cliënten bijvoorbeeld ook statushouders zitten. Jongeren die uit een oorlogssituatie komen. Niet zelden zijn ze getraumatiseerd door hun verleden. En ook daar moet je volle aandacht aan besteden.